Maar dat de argwaan jegens de Europese Unie zo groot is dat men geld van de EU weigert, doet zelfs in Turkije de wenkbrauwen fronsen. De bewoners van het dorp Simsirli hebben nee gezegd tegen 350.000 euro van de EU. Hun motivatie: ’waarom zou de EU ons zomaar geld geven? Ze hebben vast kwade plannen met ons dorp’.

Warempel, de gouverneur kreeg een brief van een van de fondsen met het heugelijke nieuws dat het dorp Simsirli 350.000 euro zou krijgen voor het project voor schoon stromend water en de bouw van een rioleringssysteem.

Het nieuws bereikte het dorp. Na een korte aarzeling begonnen de complottheorieën de overhand te krijgen. Op het plein, in het koffiehuis en thuis worstelden de bewoners met de volgende vragen: ’Waarom geeft de EU geld aan ons dorp? Wat zit hier achter? Wat wil de EU? Zijn we geen landverraders als we het geld van de EU accepteren en niet op geld van onze eigen staat wachten?’

De nationalistische weerstand was na een tijdje zo groot dat de gouverneur zijn aanvraag heeft moeten intrekken. Cinar begreep dat hij niet tegen de wil van de dorpsbewoners schoon water kon accepteren. Hij kon het dorp ook niet een rioleringssysteem bezorgen als de bewoners dat simpelweg niet wilden.

Het Turkse dagblad Vatan interviewde dorpshoofd Necmi Simsek. Hij heeft er de smoor in dat het project niet kan worden uitgevoerd: „We wachten al zo lang op schoon, stromend water en een riolering. Onze eigen overheid had zelf nooit genoeg geld om dit project te verwezenlijken. Maar helaas hebben sommige bewoners in ons dorp constant op de nationalistische gevoelens van Simsirli ingespeeld. De meerderheid van het dorp zei op een gegeven moment: „Laat dit project door onze eigen overheid uitvoeren. Anders hoeft het niet. We willen geen onderdeel worden van de sluwe plannen van de Europeanen.”

Nu gaan Turkse moppen bijna altijd over Zwarte Zee-bewoners. Turkse kranten kopten dan ook meteen: ’Zwarte Zee-bewoners zorgen voor een nieuwe mop’. Alle kranten besteedden aandacht aan de ’eervolle’ weigering van het EU-geld.

Na de lacherige berichten in de kranten lijken de bewoners spijt te hebben van hun beslissing, en ze willen het project alsnog laten verwezenlijken. Maar waarschijnlijk is de datum voor het aanvragen van het geld verstreken. Simsirli-bewoners moeten helaas zoals altijd naar het hutje in de tuin lopen als ze hun behoefte willen doen.